Salvatore DI Giacomo
'E rimpetto
L'ato
juorno c' 'osciato facette
d' 'a fenesta na lastra appannà;
e c' 'a ponta d' 'o dito screvette:
"Ah, che bene ve voglio, 'onn'Amà!"
Doppo scritto, 'onn'Amà!", v'assicuro,
mme sentette 'int' 'e gemme chià,
e appuiato restaie nfaccia 'o muro,
senza manco curaggio e' parlà...
Quanno maie mm'era tanto azzardato?
Quanno maie mm'era ardito accussì?
Si cu vuie nu scurnuso c'è stato,
mo nce vo', stu scurnuso songo i'.
Tutto nsieme nu zumpo facette...
Me parette, v' 'o giuro, 'e murì!...
Tu... screvive!... E, tremmanno, io liggette
ncopp' 'a lastra: "E pur io, donn'Errì!"...
|